همه ی هستی من

همه ی هستی من این اشعار است

شاید این دلتنگی ، شاید این تکرار است

 

التهابی سوزان در مسیر تقدیر

شاید ان تصویر خسته بر دیوار است

 

ساقه های تردید ، شاخه ی بشکسته

بغض سنگینی که ، بودنش ازار است

 

همه ی هستی من سایه های اندوه

در نگاه تلخ کودکی بیمار است

 

صفحه ی دل خالی ، دردها پوینده

دم به دم هر لحظه وحشت و تکرار است

 

همه ی هستی من در نگاهم رسواست

می نویسم قلبم خسته و تبدار است

 

همه ی هستی من رنگ هایی مبهم

در غبار قابی ، کهنه بر دیوار است

                                                                           (( سودا ))

تولد سودای عزیزم

سودا جونم

           سالروز میلادت را که تبسم گل هاست با دنیایی

           پر از محبت به وجود نازنینت تبریک می گویم و

           سلامت وجودت را که تندیس مهربانی است

            از خداوند خواستارم.

                      

           گشوده شدن برگ دیگری از دفتر زندگی ات مبارک باد عزیز دلم.

                                                                                                               ((قربانت دل))

تولد دل عزیزم

سلام و عرض و ادب خدمت دوستان عزیزم

پست امروزم و تقدیم میکنم به دوست مهربونم دل

چون امروز قشنگترین روز دنیا برای من و دل نازم هست

 ..........................................................................................................................................

محبت را در پاکی نگاهت معنا کردم

و صداقت را در وجود مهربانت. تو را انتهای بیکران عشق دوست می دارم

هیچ وقت خوبی هایت را از من نگیر

 

بی تو خاکسترم

                       بی تو ای دوست

                                               بی تو تنها و خاموش

                                                                           مهری افسرده در بسترم 

                           

 زندگی خاطره ای است که چهار فصل خاطره انگیزش رنگهای عشق را در

خاطر ما نقش می بندد و در ان تولد امپراطوری عشق است.

اما تولد تو تولد دیگر است

           

                      دل عزیزم سالروز تولدت هزاران بار مبارک

 امیدوارم که توی این سال جدید زندگیت به تمام ارزوهای قلبیت برسی خوشگلم

                       با امبد بهترین ها برای تو دوست خوبم

                                                                               ((  قربانت سودا  ))

نوشتم ، نوشتی

من نوشتم شاعرانه از تو و شبها و فردا
تو نوشتی  این بهانه است ، تا به کی کابوس و رویا

 من نوشتم خسته هستم  از همه دلبستگی ها
تو نوشتی ای مسافر تا به کی تنهای تنها

 من نوشتم مأمنی نیست تا بیارامد دمی دل
تو نوشتی تکیه گاهت این دل تنها و رسوا

 من نوشتم فرصتی کو ،تا به فردا دل ببازم
تو نوشتی ماندگاری با همه دلبستگی ها

 من نوشتم موج اندوه سینه  در اتش کشانده
تو نوشتی گریه هایت می نشاند اتشم را

 من نوشتم وحشت غم سایه بر جانم فکنده
تو نوشتی  پیچک من  کن مدارا، کن مدارا

 من نوشتم  در کویرم ،لحظه هایم سرد و خالی
تو نوشتی شوکت عشق می کشد این لحظه ها را

 من نوشتم یاور من ، سرزمین باور من
تو نوشتی من به نامت می نویسم شعر فردا

 من نوشتم با شقایق الفتی دیرینه دارم
تو نوشتی لیلی من تازه کردی داغ مارا

 من نوشتم من غریبم در میان اشنایان
تو نوشتی ارزویم هر دلی دارد خدارا

 من نوشتم با که گویم زین همه اندوه و حسرت
تو نوشتی با نگاهی تازه کن عشق و وفا را

 من نوشتم انتظارت لحظه لخظه سوزدم جان
تو نوشتی بگذر از من ، تا بیابی هم صدارا

 من نوشتم نمی توانم، خسته و ازرده جانم
تو نوشتی عشق ما شد شهرت امروز و فردا

 من نوشتم با سلامت یاریم کن اشنایم
تو نوشتی می سپارم با دلت لطف خدارا

 

                                                                             ((  سودا ))

دختر ترنج

این حال التهاب به چشمت چیست؟

                                                گویی نگاه گرم تو تب دارد

می بوسد به تندی و چالاکی

                                                ای وای...دیدگان تو لب دارد !

من قطره های ابم و تو اتش

                                                من با تو سازگار نخواهم شد

تنها دمی چو با تو در امیزم

                                                چیزی به جز بخار نخواهم شد

اما نه ، هر چه هستم و هستی باش

                                                 دیگر نمانده طاقت پرهیزم

اغوش گرم خویش دمی بگشای

                                                تا پیش پای  وصل تو جان ریزم....

       

      

                                                                                                          (( سودا ))

دل ازرده

دوستان خوبمون سلام

 بهار طبيعت كه بيانگر قدرت عشق و جاودانگي حيات است ، از راه رسيد طليعه پر شكوه نوروز خجسته را با زيبا ترين ارزوها و شاد باشها تبريك و تهنيت مي گویيم و سلامتي وشادي و شادابي شما و خانواده ي محترمتان را ارزو مندیم.

 امیدواریم که در این سال جدید همیشه شاد خرم و پيروز باشيد و به تمام ارزوهای قلبیتون برسید 

دوستدار شما سودا و دل

.......................................................................................................................................

دل ازرده چون شمع شبستان تو می سوزد

چه غم دارم ؟که این اتش به فرمان تو می سوزد

                                                              خیالش می نشیند در تو امشب ای دل عاشق!

                                                               کتاب عشق مایی، برگ پایان تو می سوزد

نهان در خود چه داری ای نگاه اتشین امشب؟

که پرهیز و حیا را برق سوزان تو می سوزد

                                                               گریزانی ز من، چون لاله از خورشید تابستان

                                                               مگر از تابشم، ای نازنین! جان تو می سوزد؟

سراب دل فریب عشق و امیدی، چه غم داری؟

که چون من تشنه کامی در بیابان تو می سوزد

                                                              چه سودی برده ای، سودا ز شعر و سوز و ساز او؟

                                                              غزل سوزنده کمتر گو، که دیوان تو می سوزد....

 

    

                                                                                                    (( سودا ))

اشناسوز

           

اربعین سرور و سالار شهیدان حضرت

  حسین ابن علی و یاران باوفایش را تسلیت میگوییم

  

                                                       

 

 

 

 ..........................................................................................................................................

سلام  به  همه ی دوستان خوب و مهربونم

اول از دوست عزیزم تشکر میکنم که به وب نویسی ادامه داد تا من برگردم مرسی گلم

من سودا هستم و از همه ی شما عزیزان مهربان تشکر می کنم  تو این مدتی که نبودم دوستم و تنها

نذاشتید و با حضور گرمتون هم به دوستم دل هم به من  امید بخشیدید

دوباره من اومدم و می خوام براتون بنویسم ....

امیدوارم که خوشتون بیاد

......................................................................................................................

چرا پنهان کنم؟..عشق است وپیداست

درین اشفته اندوه نگاهم.

تورا می خواهم ، ای چشم فسونبار !

که می سوزی نهان دیرگاهم

چه می خواهی از این خاموشی سرد؟

زبان بگشا که می لرزد امیدم !

نگاه بی قرارم بر لب توست

که می بخشی به شادیها نویدم !...

دلم تنگ است و چشم حسرتم باز

چراغی در شب تارم بر افروزم !

به جان امد دل از ناز نگاهت؟

فرو ریز این سکوت اشنا سوز!...

 

                                                                         (( سودا ))

من از همیشه چه می خواهم _ بجز توالی توصیفت ؟

سلام دوستای مهربونمون که همیشه به ما و وبلاگمون لطف دارین . من بالاخره بعد از مدتها موفق شدم که اپ کنم و از شرمندگی شما گلها در بیام . باور کنین که خیلی مشکل داشتم اصلا فرصت این که وبلاگ بنویسم و نداشتم و عذر خواهی میکنم از تک تک شما عزیزان که با کامنت های زیباتون نشون دادین که مارو فراموش نکردین و همچنین از سودای عزیزم عذر خواهی میکنم که در مورد وبلاگ کوتاهی کردم با اینکه بهش قول داده بودم که رها نکنم اما خوبه که لااقل اون از مشکلاتم با خبر بود و میدونم که درکم میکنه . و در اخر امیدوارم از پست جدیدم خوشتون بیاد .(( همتونو دوست دارم))

 

 

تو مهربان تر از ان بودی که من همیشه گمانم بود

همین همیشه ی نفرینی ـ همیشه رنج جهانم بود

 

بگو ! اگر نه بمیل من ، دلم ز راست نمی گیرد

همیشه هرچه تو می گفتی ـ من اشتیاق همانم بود

 

ستاره های عزیزی را از اسمانه ی من بردند

و چشمهای تو بی تردید ـ عزیز گمشدگانم بود

 

چه ها گذشت ؟ بیادم نیست ـ زمان یافتن ات ـ بر من

ولی همیشه بیادم هست که چشم تو نگرانم بود

 

من از همیشه چه می خواهم ؟ بجز توالی توصیفت

همین تسلسل بی تکرار همیشه لطف بیانم بود

 

من و توایم و عطش اینک ـ بنوش یا که بنوشانم

زشوکرانی از ان خاص که نوشداروی جانم بود.

                                                                                                               (( دل ))              

                                                         

ای گریزان چو نسیم سحری

سلام دوستان من دل هستم اومدم که از طرف خودم و دوست عزیزم سودا از همتون عذر خواهی کنم بابت غیبت طولانیمون راستش من بخاطر یه سری مشکلات نتونستم بیام و سودای عزیزم هم که یه مدتی نمیتونه بیاد  در حدود ۲ الی ۳ ماه . سودای عزیزم رفته سفر منو تنها گذاشته  هرچند مجبور بود چون به خواست خودش نبود اما امیدورام هرچه زودتر کاراش روبراه بشه و برگرده خیلی دلم براش تنگ شده جاش بدجوری خالیه .اصلا دیگه دل و دماغ ندارم چیزی تو وبلاگ بنویسم اما به اصرار سودا که گفت وبلاگ و رها نکن و ادامه بده مینویسم به خاطر تو خواهر عزیزم .راستی سودا امشب بدجوری دلم گرفته یه حال عجیبیم .کاش بودی پیشم  

 --------------------------------------------------------------------------------------------

 

من و تنهایی و غم های سیاه                        تو و راهی به دیار دگری

در دلم اتش و خون می جوشد                      وای بر من که زدل بی خبری

مکن ازاد مرا ای صیاد                                  نپرد مرغک بشکسته پری

بی تو دل هیچ نیرزد به خدا                           صدفی مانده تهی از گوهری

تو و ان دل که کشد زار مرا                            بی تو ای دوست من و چشم تری

تو و بیگانگی و تلخی و قهر                            من و اشکی که ندارد ثمری

من چو یک شاخه افتاده به خاک                    تو گریزان چو نسیم سحری

ان چنان از بر من می گذری                            که ز کویی گذرد رهگذری!

بعد من باز کجا خوهی یافت                            زین دل غمزده دیوانه تری؟

ترسم ان روز بجویی دل من                            کز من هیچ نباشد اثری

  

                                                                                            (( دل))

 

 

 

انتظار

می خواهم عمرم را

با دست های مهربان تو اندازه بگیرم

برگرد!

باور کن

تقصیر من نبود

من فقط می خواستم

یک دل سیر برای تنهایی هایت گریه کنم

نمی دانستم گریه را دوست نداری

حالا هم هروقت بیایی

عزیز لحظه های تنهایی منی

اگر بیایی

من دلتنگی هایم را بهانه می کنم

تو هم دوری کسانی که دور نیستند

در راهند

رفته اند برای تاریکی هایت

یک اسمان خورشید بیاورند

یادت باشد

من اینجا

کنار همین رویاهای زودگذر

به انتظار امدن تو

خط های سفید جاده را می شمارم ....

--------------------------------------------------------

وقتی عطر حضور تورا

در اتاقم احساس می کنم

دیگر معنای اتاق

از دو استکان چای داغ و نشستن و گریستن

فراتر میرود

وقتی حضور افتابی ات را در شب کبود گریه هایم دارم

باور میکنم که این همان اسمان است

همان اسمانی که به وقت نبودنت

بارها و بارها

برای من و دلتنگی هایم بی امان گریسته بود

همین کافی نیست ؟!....

 

                                                                                                  (( دل ))

عبور دقایق

 

                     علی مع الحق والحق مع علی

    

     شهادت جانگداز مولی الموحدین امام متقین حضرت امام علی(( ع))

                       

                              به محضر امام عصر ((  عج))

               

                     و عموم شیعیان جهان تسلیت عرض می نماییم.

 

 

                                ما بیشتر از قبل نیازمند دعای شما عزیزان هستیم

                 پس ما رو توی این شبهای عزیز و پر برکت از دعای خودتون محروم  نکنید

                                                          التماس دعا

                                                   قربان شما سودا ودل

..........................................................................................................................................

    

    گفتم سلام:

                   سکوت کردی

                                     نگاهت را از من دزدی و

          نگفتی که ما هم دلی داریم

                                               نگفتی که این همه دوری و

           فاصله برای چیست!؟

                                      نگفتی

                                              تنها

                                                    گفتی

                                         خداحافظ

                     .......................................................................................

می دانم

          در عبور این دقایق پر گریه

                                          که سکوت حرف اول را می زند

هیچ کس

           تنهایی ام، خلوتم را باور ندارد

                                                و من مات مانده ام

چرا حرف های مرا باور نمی کنند

                                         چرا هیچ کس گمشده ی مرا نمی شناسد

من میان این همه هیچ

                            در ازدحام این همه بیگانگی

                                                              تو را چطور ، چگونه گم کرده ام!

                                نمیدانم.......       

                        

                                                                                                        (( سودا )) 

خمار می عشق

 

 نمی گویی !ولی از چشم گویای تو می خوانم

نمی خواهی شوم اگه ولی راز تو می دانم

تو دیگر نیستی ارام جان بی قرار من

نمی سوزد دلت را ذره ای دیگر شرار من

وجودی چون گل خامی ، بگو با من شرارت کو ؟

سراپا همچو پاییز  ، نسیم نوبهارت کو؟

نمی خوانم ز چشمانت دگر ان شور و مستی را

نمی خواند لبت در گوش من افسون هستی را

چرا دیگر نمی ریزی به پاس الفت دیرین

به مینای لبان من شراب بوسه ی شیرین

نمی تابی دگر چون شمع روشن بر شب تارم

نمی بینی ، نمی دانی، من دیوانه بیدارم

نوایم بر نمی خیزد ،  بسان چنگ خاموشم

گلی پژمرده بر شاخم چو از خاطر فراموشم

بگو با من اگر یاد اورم ان اشنایی را

چسان باور کنم ای نازنین من جدایی

                                                                                    (( دل ))

موریانه ی غم

سلام دوستای گلم امیدوارم که همگی خوب باشید

خیلی دلم گرفته امشبخیلییییییییییییی امیدوارم که کسی هیچ وقت دلش نگیره

این شعر و از ته دلم مینویسممممممممممممممممممممممممممم

 

خنده ی شیرین من ریا و فریب است

در دل من موج میزند غم دیرین

چهره ی شادان من ثبات ندارد

داروی تلخم نهان ، به ظاهر شیرین...

 

ایینه ی چشم های خویش بنازم

کز غم من پیش خلق ، راز نگوید

هر چه در او خیره تر نگاه بدوزی

با تو به جز حالت تو، باز نگوید

 

زان همه دردی که پاره کرد دلم را

خاطر کس را به هیچ روی خبر نیست

غنچه ی نشکفته ام  که پای صبا را

بر دل صد چاک من توان گذر نیست.

 

اه شما دوستان کور دل من !

دیده ی ظاهر شناس خویش ببندید

سر خوشی ی خویشتن ز غیر بجویید

رنجه مرابیش از این ز خود مپسندید

 

دست بدارید، از سرم که در این شهر

کس چو من اشفته و غمین و دژم نیست

در دل من اینچنین عمیق نکاوید

زانکه دلم را به جز تباهی ی غم نیست

 

من بت چوبین کهنه معبد عشقم

جسم مرا موریانه خورد و خراشید

دست از این پیکر تباه بردارید !

قالب پوسیده را به خاک مپاشیدددددددددددددددد

                                                             

                                                                                                    ((سودا))     

شوق پرواز

یادته گفتی و گفتم ،که چه تنگه قفسامون

توی این تنگی وحشت چه میگیره نفسامون ؟

تو می خواستی که رها شی ، من می خواستم که رها شم

تو می خواستی که فنا شی ، من می خواستم که نباشم

چه غریبونه نگاهت ، در و دیوارو نگا کرد

انگار از تو اسمونا ،  یه کسی تو رو صدا کرد

تو نگاه تو رضایت ، با غروری عاشقونه

شوق پرواز توی چشمات  ، پنداری میری به خونه

گفتی اروم زیر گوشم ، زندگی یه حرف پوچه

چرا موندن و پوسیدن ؟ اخرش رفتن و کوچ

حرف هردومون یکی بود ، تو چه زیبا پر کشیدی

قفسو ساده شکستی ، چتر گل به سر کشیدی

حالا حتی اسمونام ، وسعتش به زیر پاته

می دونستی پر کشیدن ، بهترین راه نجاته

قدرتت به قدر دنیا ، قلب تو مثل یه دریا

این حقارت واسه من بس که تو اونجا و من اینجا

من تو مرداب زمینم : تو به معبودت رسیده

میدونی که تا ابد هم یادت از دلم نمیره

تو عقاب پر غرور و دل پرنده ای اسیره

اگه زندونم نباشه من توی دنیا اسیرم

تو می تونستی پریدی ، من می پوسم و می میرم

(( دل ))

در كوچه سار شب

در اين سراي بي كسي، كسي به در نمي زند

به دشت پر ملال ما پرنده پر نمي زند

 

يكي ز شب گرفتگان چراغ بر نمي كند

كسي به كوچه سار شب در سحر نمي زند

 

نشسته ام در انتظار اين غبار بي سوار

دريغ كز شبي چنين سپيده سر نمي زند

 

دل خراب من دگر خراب تر نمي شود

كه خنجر غمت از اين خراب تر نمي زند !

 

نه سايه دارم و نه بر بيفكنندم و سزاست

اگر نه بر درخت تر كسي تبر نمي زند.

                                                                      (( سودا ))

تبریک

۱۵ شعبان

میلاد فرخنده طاووس اهل بهشت مهدی موعود ((عج))  بر همگان

 

مبارک باد

 

از هر طرف نرفته به بن بست می رسیم

با پای دل قدم زدن  ـ ان هم کنار تو

باشد که خستگی بشود شرمسار تو

 

در دفتر همیشه ی من ثبت می شود

این لحظه ها ـ عزیزترین یادگار تو

 

از هر طرف نرفته به بن بست می رسیم

نفرین به روزگار من و روزگار تو

 

تا دست هیچ کس نرسد تا ابد به من

می خواستم که گم بشوم در حصار تو

 

احساس می کنم که جدایم نموده اند

همچون شهاب سوخته ای از مدار تو

 

ان (( کوپه ی تهی ))منم  ـ اری که مانده ام

خالی تر از همیشه و در انتظار تو

 

این سوت اخر است و غریبانه می رود

تنهاترین مسافر تو از دیار تو

 

هرچند مثل اینه هر لحظه فاش تر

هشدار می دهد به خزانم ـ بهار تو

 

اما در این زمانه ی عسرت ـ مس مرا

ترسم که اشتباه بسنجد ،عیار تو

 

                                                                                  (( دل ))

 

 

 

 

 

 

دوستت می دارم

دوستت می دارم وبیهوده پنهان می کنم

خلق می دانندومن انکار ایشان می کنم

                                                  عشق بی هنگام من تا از گریبان سر کشید

                                                   از غم رسوا شدن سر در گریبان می کنم

دست عشقت بند زرین زدبه پایم،این زمان

کاین سیهکاری به موی نقره افشان می کنم

                                                      سینه ی پر حسرت سیمای خندانم ببین:

                                                       زیر چتر نسترن ، اتش فروزان می کنم

دیده بر هم می نهم تا بسته بماند سر عشق

این حباب ساده را سر پوش توفان می کنم!

                                                      این من و این دامن و این مستی ی اغوش تو

                                                       تا چه مستوری من الوده دامان می کنم

دست و پا گم کرده و اشفته می مانم به جای

نعمت وصل تو را این گونه کفران می کنم

                                                       ای شگرف ای ژرف، ای پر شور،ای دریای عشق!

                                                        در وجودت خویش را چون قطره ویران می کنم

تا چراغانی کنم راه تورا،  هر شامگاه

اشک شوقی، نو به نو ، اویز مژگان می کنم

                                                         زان نگاه کهربایی چاره فرمان بردن است

                                                         هر انچه می خواهی بگو! ان می کنم ان می کنم.

 

  

                                                                                                          (( سودا ))

امده ام با عطش سالها

با همه بی سر و سامانی ام

باز به دنبال پریشانیم

 

طاقت فرسودگی ام هیچ نیست

در پی ویران شدنی انی ام

 

امده ام بلکه نگاهم کنی

عاشق ان لحظه طوفانی ام

 

دلخوش گرمای کسی نیستم

امده ام تا تو بسوزانی ام

 

امده ام با عطش سالها

تا تو کمی عشق بنوشانی ام

 

ماهی برگشته زدریا شدم

تا که بگیری و بمیرانی ام

 

خوبترین حادثه می دانمت

خوبترین حادثه می دانی ام ؟

 

حرف بزن ابر مرا باز کن

دیر زمانی است که بارانی ام

 

حرف بزن ، حرف بزن ـ سالهاست

تشنه ی یک صحبت طولانی ام

 

ها ....به کجا می کشیم ـ خوب من ؟

ها... نکشانی به پشیمانی ام !

                                                                                                                     (( دل ))

هوو

سلام به همه ی دوستان عزیز گرامی

اول از همه من  و دوستم((دل)) می خواستیم میلاد با سعادت امام حسین ((ع))، حضرت ابولفضل العباس((ص)) و امام سجاد ((ع)) را به همه ی دوستان ائمه دوست تبریک عرض کنیم.

امیدواریم که تو این روزهای قشنگ همگی شاد و سلامت باشید.

راستی بچه ها امشب می خوام برا تون یک شعری بنویسم که یکمی طولانی ولی قشنگ ارزش خوندنش و داره، امیدوارم که خوشتون بیادو لذت ببرید

...........................................................................................................................................

شب نخفت و تا سحر بيدار ماند

نفرتي ذرات جانش را جويد

كينه يي چون سيلي از سرب مذاب

در عروق درد مند او دويد:

 

همچو ماري چابك و پيچان و نرم

نيمه شب بيرون خزيد از بسترش

سوي بالين زني امد كه بود

خفته در اغوش گرم همسرش.

 

زير لب با خويش گفت:(( ان روزها

همسر من همدم اين زن نبود-

اين سليماني نگين تابناك

اين چنين در دست اهريمن نبود!))

 

(( اه اين مردي كه اين سان خفته گرم

در كنار اين زن اشوبگر

جاي مي داد اندر اغوشش مرا

روزگاري گرمتر ، پر شور تر...))

 

زير سقف كلبه يي تاريك و تنگ

زيستن نزديك دشمن مشكل است

من سيه بخت و غمين و تنگدل

او دلش از عشق روشن مشكل است...

 

ان چه كردم ار دعا و طلسم

رو سياهي بهر او حاصل نشد!

ان چه جادو كرد او از بهر من

با دعاي هيچ كس باطل نشد!

 

طفل من بيمار بود اما پدر

نقل و شيريني پي اين زن خريد!

من به سختي ساختم تا بهر او

دستبند و جامه و دامن خريد!

 

(( وه چه شبها اين دوتن سر مست و شاد

بر سرشك حسرتم خنديده اند !

پيش چشمم همچو پيچك هاي باغ

نرم در اغوش هم پيچيده اند !))

 

لحظه يي در چهره ان زن خيره ماند...

ديده اش از كينه اتش بار بود

در سياهي چهرخشم الوده اش

چون مس پوشيده از نگار بود !

 

دست لرزانش به سوي اب رفت :

گرد بي رنگي ميان جام ريخت

قطره هاي گرم و شفاف عرق

از رخ ان ديو خون اشام ريخت:

 

بايد امشب بي تزلزل بي دريغ

كار يك تن زين دوتن يكسر شود:

يا مرا همسر بماند بي رقيب

يا رقيب سفله بي همسر شود.))

 

پس به ارامي به بستر باز گشت

سر نهان در زير بالا پوش كرد:

ديده را بر هم فشرد به جان

هر صدايي را كه امد گوش كرد....

 

ساعتي بگذشت و كس پنداشتي

جام را بگرفت و بر لبها نهاد...

جان ميان بسترش گريخت

لرزه بران قلب بي پروا افتاد.

 

ديده را بگشود تا ببيند كدام

جامه ي مرگ و فنا پوشيده بود:

همسرش را با رقيبش خفته ديد !

ليك طفلش... جام را نوشيده بود !...

 

چون سپند از جاي جست و بي درنگ

مانده هاي جام را خود سر كشيد

طفل را بر دوش افكند و دويد

نعره ها از پرده ي دل پر كشيد:

 

(( واي مردم! مادري فرزند كشت!

رحم بر چشمان گريانش كنيد!

طفل من نوشيده زهري هولناك-

همتي ! شايد كه درمانش كنید.....))

 

                                                                                                (( سودا ))

نگاه می کنی و من ز شوق میمیرم

شبانه های مرا می شود سحر باشی

و می شود که از این نیز خوبتر باشی

 

تداوم من و دریا و اسمان با تو

همیشگی ست ، ـاگر هم تو رهگذر باشی

 

نیازمند توام مثل زخم لب بسته

خوشاتر انکه تو گهگاه نیشتر باشی

 

غروب و سوختی ابر و من تماشایی ست

ولی مباد تو اینگونه شعله ور باشی

 

ببین چه دلخوشی ساده ای : همینم بس

که یاد من ـ به هر اندازه مختصر باشی

 

چقدر دفترکم رنگ و روح می گیرد

تو در حواشی این متن هم اگر باشی

 

دوباره جذبه به پرواز می دهد شعرم

کبوتران مرا گر تو بال و پر باشی

 

نگاه می کنی و من زشوق میمیرم

همیشه بهر من ای چشم خوش خبر باشی

 

من عاشق خطری با توام ـ خوشا انروز  

که بی دریغ تو هم عاشق خطر باشی

 

    (( دل))

 

                                                                                                                      

عود

سوگند به موی تو که از کوی تو رفتیم

از کوی تو اشفته تر از موی تو رفتیم

                                               بگذار بمانند حریفان همه چون ریگ

                                                مااب روانیم که از جوی تو رفتیم

وصل تو به ان منت جانکاه نیریزید

تا دوزخ هجر توز مینوی تو رفتیم

                                                  چون ان سخن تلخ که ناگاه شبی رفت

                                                  بر ان لب شیرین سخنگوی تو رفتیم

انصاف محبان چو ندادی به محبت

چون شاخص میزان ز ترازوی تو رفتیم

                                                  زین بیش نماندیم که ارزوی تو باشیم

                                                  چون عاشقی و دوستی از خوی تو رفتیم

این راه خم اندر خم چون موی سیه را

بی مرحمت روشنی ی روی تو رفتیم....            

                                                                                                               (( سودا ))

کجا دنبال مفهومی برای عشق می گردی؟؟

تورا گم می کنم هر روز و پیدا می کنم هر شب

بدینسان ،خوابها را با تو زیبا می کنم هر شب

 

تبی این کاه را ـ چون کوه سنگین می کند ـ انگاه

چه اتشها که در این کوه برپا می کنم هر شب

 

تماشایی است پیچ و تاب اتش ، ـ ها ... خوشا بر من

که پیچ و تاب اتش را تماشا می کنم هر شب

 

مرا یک شب تحمل کن که تا باور کنی ای دوست

چگونه با جنون خود مدارا می کنم هر شب

 

چنان دستم تهی گردیده از گرمای دست تو

که این یخ کرده را از بیکسی (( ها )) می کنم هر شب

 

تمام سایه ها را می کشم بر روزن مهتاب

حضورم را زچشم شهر حاشا می کنم هر شب

 

دلم فریاد می خواهد ـولی در انزوای خویش

چه بی ازار ، با دیوار ـ نجوا می کنم هر شب

 

کجا دنبال مفهومی برای عشق می گردی ؟

که من این واژه را تا صبح معنا می کنم هر شب

 

                            

                                                                                                            (( دل ))

انتظار

سلام به همه ی دوستان گلم

که افتخار می دن و میان  به ما سر میزنن امیدوارم که همیشه خوب و شاد باشید

از همینجا ، ازدوست عزیزم تشکر می کنم تو این ۱۰ روزی که من نبودم  خیلی زحمت کشیده

واقعا دستت درد نکنه عزیزممممممممممم

.........................................................................................

خيال امدنت ديشبم به سر ميزد

نيامدي كه ببيني دلم چه پر ميزد

                                           به خواب رفتم نيلوفري بر اب شكفت

                                           خيال روي تو نقشي به چشم تر ميزد

شراب لعل تو مي ديدم و دلم مي خواست

هزار وسوسه ام چنگ در جگر ميزد

                                          زهي اميد كه كامي از ان دهان مي جست

                                          زهي خيال كه دستي در ان كمر  ميزد

دريچه اي به تماشاي باغ وا مي شد

دلم چو مرغ گرفتار بال و پر میزد

                                           تمام شب به خيال تو رفت و مي ديدم

                                           كه پشت پرده ي اشكم سپيده سر ميزد.

                                                                                                                                             ((  سودا  ))

زندگی

من از چه چیز تو ای زندگی کنم پرهیز

                                               که انعطاف تو یکسان نشسته در هر چیز

تفاهمی است ـ میان من و تو گل سرخ

                                              رفاقتی است ـ میان تو و من و پاییز

به فصل فصل تو معتادم ، ای مخدر من

                                              بجوی تشنه ی رگهای من بریز ، بریز

نه اب و خاک ـ که اتش ، که باد ـ می داند

                                              چه صادقانه تو با من نشسته ای ، من نیز

اسیر سحر کلام توام بگو : بنشین

                                              مطیع برق پیام توام بگو : برخیز

مرا به وسعت پروازت ای پرنده ! مخوان

                                               که وا نمی شود این قفل با کلید گریز

 

                                                                                                 (( دل ))

                                                                                                 

لحظه دیدار

(( این شعر و خیلی دوست دارم . از وقتی هم که رضا صادقی خوندش دیگه بیشتر دوسش دارم شرمنده سودا جون میدونم توام این شعرو دوست داری اما رضا صادقی و  البته قبلنا دوست نداشتی جدیدن می گفتی خوشت میاد در هر حال مینویسم اخ راستی سودا چقدر جات خالیه بی معرفت چرا نمیای دلم دیگه ........هم من هم وبلاگ هم دوستای دیگت ........پس بیا منتظریم  ))

 

لحظه دیدار نزدیک است

باز من دیوانه ام مستم

باز میلرزد دلم دستم

باز گویی در جهان دیگری هستم

های !نخراشی به غفلت گونه ام را تیغ !

های !نپریشی صفای زلفکم را دست !

وابرویم را نریزی دل!!!!

می نخورده مست !

لحظه دیدار نزدیکست .........

-----------------------------------------------------

بیا ای خسته خاطر دوست !ای مانند من دلکنده و غمگین

من اینجا بس دلم تنگ است

بیا ره توشه برداریم

قدم در راه بیفرجام بگذاریم ........

-----------------------------------------------

در این عالم کس بی غم نباشد

اگر باشد بنی ادم نباشد

 

                                                                                         (( دل ))

رفتی

سلام دوستای گلم من دل هستم

امشبم باز من باید بنویسم اخه دوست عزیزم سودا چند روزی منو تنها گذاشته چون ما قرارمون این بود که یک شب درمیون بنویسیم اما سودای عزیزم رفت سفر وای که چقدر جاش خالیه

(( تو رفتی و نگفتی که ،چه تنگ می شد دلم واست .......................

 

-----------------------------------------------------------------------------------------

چند نکته :

۱ـاگر دلت گرفت قران بخوان چرا که با صاحب جهان حرف می زنی .

۲ـ اگر عاشق کسی شدی که دوستت نداره او را رها کن چرا که تا اخر عمر دوستت نخواهد داشت

۳ـمنتظر کسی باش که انتظارت را دوست داشته باشه

۴ـ حتی یک کلمه می تواند دل بزرگی را بشکند پس در انتخاب کلمات دقت کن

۵ ـ دل هیچ موجودی و نشکن اگر دل شکستن هنر بود نوبت به من و تو نمی رسید

۶ـ اگر بوی گلی را دوست نداری شاخه هاشو نشکن

۷ـ به پدر و مادرتون زمانی که زنده اند احترام بگذارید نه بعد از مر گشان .....

۸ـ کسی که با چیز کمی احساس خوشبختی نمی کند با داشتن همه چیز هم خوشبخت نخواهد شد

۹ـ به چیزی که گذشت غم مخور به انچه بعد از ان امد لبخند بزن

۱۰ ـدو چیز را فراموش نکن : خدا را . مرگ را

۱۱ ـهرکسی و که دیدی که اون یه نفر و دوست داره شمام اون دوست داشته باش چون کسی میتونه دوست بداره که پاک باشه

۱۲ ـچهار چیز را نگه دار : در مجلس که وارد می شوی زبان را / در سفره که نشستی شکم را / در خانه که وارد شدی چشم را / در نماز که ایستادی دل را........

۱۳ـ و در اخر (( اوقات خوش ان  بود که با دوست بسر شود ))

                                                                                                          (( دل ))

 

فعل مجهول

((ببخشید که شعرم خیلی طولانیه اما ارزش خوندنشو داره ))

------------------------------------------------------------------------------- 

 بچه ها صبحتان بخیر ،سلام

                                                    درس امروز ،فعل مجهول است 

فعل مجهول چیست می دانید ؟

                                                    نسبت فعل ما به مفعول است 

دردهانم زبان چو اویزی 

                                                 در تهیگاه رنگ می لغزید 

صوت ناسازم انچنان که مگر

                                                  شیشه بر روی سنگ می لغزید 

ساعتی داد ان سخن دادم 

                                                حق گفتار را ادا کردم 

تا ز اعجاز خود شوم اگاه 

                                              ژاله را ز ان میان صدا کردم 

ژاله از درس من چه فهمیدی ؟

                                               پاسخ من سکوت بود و سکوت !!!

ده جوابم بده کجا بودی ؟

                                           رفته بودی به عالم حپروت؟

خنده ی دختران و غرش من 

                                           ریخت بر فرق ژاله ،چون باران 

لیک او بود غرق حیرت خویش 

                                           غافل از اوستاد و از یاران 

خشمگین ،انتقامجو گفتم :

                                          بچه ها گوش ژاله سنگین است 

دختری طعنه زد که نه خانم !

                                         درس در گوش ژاله ،یاسین است !!!

باز هم خنده ها و همهمه ها 

                                           تند و پیگیر می رسید به گوش 

زیر اتشفشان دیده من 

                                         ژاله ارام بود سرد و خموش 

رفته تا عمق چشم حیرانم 

                                         ان دو میخ نگاه خیره ی او 

موج زن ،در دو چشم بی گنهش 

                                          رازی از روزگار تیره ی او 

ان چه در ان نگاه می خواندم 

                                          قصه ی غصه بود و حرمان بود 

ناله می کرد در سخن امد 

                                         با صدایی که سخت لرزان بود 

فعل مجهول ،فعل ان پدری است 

                                        که دلم را زدرد . خون کرد

خواهرم را به مشت و سیلی کوفت 

                                         مادرم را ز خانه بیرون کرد 

شب دوش از گرسنگی تا صبح 

                                           خواهر شیر خوار من  نالید 

در غم ان دو تن دو دیده ی من 

                                        این یکی اشک بود و ان خون بود 

مادرم را دگر نمی دانم 

                                         که کجا رفت و حال او چون بود

گفت و نالید و ان چه باقی ماند 

                                        هق هق گریه بود و ناله ی او

شسته می شد به قطره های سرشک 

                                        چهره ی همچو برگ لاله ی او

ناله ی من به ناله اش  امیخت 

                                        که غلط بود انچه من گفتم 

درس امروز قصه ی غم توست 

                                       تو بگو من چرا سخن گفتم ؟

فعل مجهول ،فعل پدری است 

                                        که تو را بیگناه می سوزد 

ان حریق هوس بود که در او 

                                       مادری بی پناه می سوزد............          

                                       

                                                                                                                                                         (( دل ))

تبریک

 

میلاد با سعادت مولای متقیان حضرت علی ( ع) را به تمام شیعیان تبریک و تهنیت عرض می نماییم

و همچنین این روز عزیز و خجسته را به تمام پدران ایران زمین تبریک می گوییم

 

در پناه حق

                                                                                                                                         (( سودا و دل ))

                                                                                                                                                        

شعله بیدار

می خواهم و می خواستمت تا نفسم بود

می سوختم از حسرت و عشق تو بسم بود.

                                                        عشق تو بسم بود که این شعله بیدار

                                                         روشنگر شب های بلند قفسم بود.

ان بخت گریزنده می امد و بگذشت

غم بود ، که پیوسته نفس در نفسم بود.

                                              دست من و اغوش تو، هیهات ،که یک عمر

                                               تنها نفسی با تو نشستن هوسم بود.

بالله، که به جز یاد تو  گر هیچ کسم هست

حاشا،که به جزعشق تو، گر هیچ کسم بود.

                                                   سیمای مسیحایی اندوه تو ، ای عشق

                                                    در غربت این مهلکه فریاد رسم بود.

لب بسته و پر سوخته از کوی تو رفتم

رفتم به خدا گر هوسم بود ، بسم بود.

                                                              

                              

                                                                                                                                               (( سودا ))